Trance (2013) แทรนซ์ ย้อนเวลาล่าระห่ำ – การปล้นภาพวาดพันล้าน ภวังค์สะกดจิตล้างสมอง และเกมจิตวิทยาหักเหลี่ยมสไตล์ แดนนี บอยล์
ในฐานะภาพยนตร์แนวจิตวิทยาระทึกขวัญจารกรรมสุดไฮเปอร์ (Psychological Heist Thriller) ผลงานการกำกับของ แดนนี บอยล์ (Danny Boyle จาก Trainspotting, 28 Days Later, Slumdog Millionaire) เขียนบทโดย โจ เอฮีน และ จอห์น ฮ็อดจ์ Trance (2013) นำแสดงโดย เจมส์ แม็กอะวอย (James McAvoy), แว็งซ็องต์ กัสเซล (Vincent Cassel) และ โรซาริโอ ดอว์สัน (Rosario Dawson) คือภาพยนตร์ที่ปั่นประสาทคนดูอย่างมีชั้นเชิง นำเสนอเรื่องราวการจารกรรมงานศิลปะที่พลิกผันไปสู่การดำดิ่งใต้จิตสำนึก การลบล้างความทรงจำ และเกมอำนาจเสน่หาที่คาดเดาไม่ได้จนวินาทีสุดท้าย
เรื่องย่อ: ปล้นภาพมาสเตอร์พีซ กะโหลกกระทบกระเทือน และเบาะแสในจิตใต้สำนึก
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นที่สถาบันประมูลงานศิลปะชั้นนำในลอนดอน “ไซมอน” (รับบทโดย เจมส์ แม็กอะวอย) ผู้ช่วยผู้จัดการประมูลหนุ่ม ได้วางแผนร่วมมือกับ “ฟรองค์” (รับบทโดย แว็งซ็องต์ กัสเซล) หัวหน้าแก๊งอาชญากรระดับพระกาฬ เพื่อลักขโมยภาพวาดสีน้ำมันระดับมาสเตอร์พีซมูลค่ากว่า 27 ล้านปอนด์ชื่อ Witches in the Air ของ ฟรานซิสโก โกยา
ทว่าระหว่างการปล้นเกิดความผิดพลาด ไซมอนถูกฟรองค์ใช้ด้ามปืนฟาดศีรษะอย่างรุนแรงจนสลบคาที่ เมื่อฟรองค์เปิดกระเป๋าที่ขโมยมาได้ เขากลับพบเพียงกรอบรูปว่างเปล่า ขณะที่ไซมอนตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลด้วยภาวะสูญเสียความทรงจำเฉพาะส่วน (Amnesia) และจำไม่ได้ว่าตนเองนำภาพวาดตัวจริงไปซ่อนไว้ที่ใด
ฟรองค์และลูกสมุนลักพาตัวไซมอนไปทรมานสารพัดวิธี แต่ก็ไร้ผลเพราะไซมอนลืมไปจริงๆ ฟรองค์จึงเปลี่ยนแผนด้วยการส่งไซมอนไปพบกับ “เอลิซาเบธ แลมบ์” (รับบทโดย โรซาริโอ ดอว์สัน) นักบำบัดด้วยการสะกดจิต (Hypnotherapist) ผู้เชี่ยวชาญการฟื้นฟูความทรงจำ ทว่าเอลิซาเบธกลับจับพิรุธได้ในเวลาอันรวดเร็ว เธอจึงไม่เพียงไม่แจ้งตำรวจ แต่กลับยื่นข้อเสนอขอแบ่งส่วนแบ่งจากการขายภาพและเข้าร่วมแผนการนี้ด้วยตัวเธอเอง
การสะกดจิตพาไซมอนดิ่งลึกเข้าไปในเขาวงกตแห่งจิตใต้สำนึก ความจริง ภาพหลอน ความปรารถนาดิบ และความทรงจำในอดีตเริ่มปะปนกันจนแยกไม่ออก พร้อมๆ กับที่เอลิซาเบธเริ่มใช้แรงดึงดูดทางเพศและการสะกดจิตเล่นงานจิตใจของทั้งไซมอนและฟรองค์ นำไปสู่การเปิดเผยความลับดำมืดที่ชี้ชัดว่า ใครกันแน่คือผู้บงการเกมทั้งหมดนี้
จุดเด่นและมิติเชิงภาพยนตร์ที่ไม่ควรมองข้าม
Trance (2013) โดดเด่นด้วย สไตล์ภาพจัดจ้าน แสงนีออนสะท้อนกระจก และดนตรีอิเล็กทรอนิกส์เร้าอารมณ์ (Danny Boyle’s Kinetic Visuals & Neon Neo-Noir) แดนนี บอยล์ ร่วมมือกับผู้กำกับภาพ แอนโทนี ด็อด แมนเทิล สร้างโลกภาพยนตร์ที่มีลักษณะเหมือนความฝันตลอดเวลา การใช้ภาพสะท้อนจากกระจกและแสงสะท้อนบนพื้นผิวโลหะทำหน้าที่เชิงสัญลักษณ์เพื่อสื่อถึงจิตใจที่แตกร้าวและภาพลวงตาของตัวละคร เสริมด้วยดนตรีประกอบแนวแดนซ์-แอมเบียนต์ของ ริก สมิธ (จากวง Underworld) ที่เร่งเร้าอัตราการเต้นของหัวใจ
ความยอดเยี่ยมของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ การพลิกบทบาทเฟมฟาทาลของ Rosario Dawson และความซับซ้อนของโครงสร้าง (Subversion of Femme Fatale) โรซาริโอ ดอว์สัน มอบการแสดงที่ทรงพลังและกล้าหาญ ทั้งทางร่างกายและอารมณ์ เธอเปลี่ยนบทบาทของ “ผู้หญิงอันตราย” (Femme Fatale) จากขนบหนังฟิล์มนัวร์เดิมๆ ให้กลายเป็นตัวละครที่มีแรงผลักดัน ความแค้น และความชาญฉลาดในการเอาคืนผู้ชายที่เคยทำร้ายเธอ ขณะที่ เจมส์ แม็กอะวอย ถ่ายทอดตัวละครไซมอนได้อย่างน่าทึ่ง จากชายหนุ่มดูอ่อนแอน่าเห็นใจ ค่อยๆ เผยความบิดเบี้ยวและอันตรายในจิตใจออกมาทีละชั้น
ไฮไลต์สำคัญที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้คุ้มค่าแก่การรับชม
- ฉากสะกดจิตทะลวงความทรงจำ: การตัดต่อที่ไร้รอยต่อระหว่างความจริงกับภาพสะกดจิต ที่ทำให้ผู้ชมสับสนและร่วมไขปริศนาไปพร้อมกับตัวละคร
- การปะทะฝีมือของ James McAvoy และ Vincent Cassel: สองนักแสดงสายเข้มที่ขับเคี่ยวทั้งคาริสมา อารมณ์ดิบ และความหวาดระแวงใส่กันตลอดทั้งเรื่อง
- ฉากหักมุมทบซ้อน (Mind-Bending Twists): การเฉลยปมของภาพวาดโกยาที่แท้จริง และบทสรุปของความสัมพันธ์ในอดีตที่พลิกกระดานของเรื่องราวทั้งหมด
- งานซาวด์แทร็กสุดมันของ Rick Smith (Underworld): บทเพลงอิเล็กทรอนิกส์ที่ผสมผสานเข้ากับจังหวะการตัดต่อภาพได้อย่างลงตัว
- ความบันเทิงที่ตอบโจทย์คอหนังแนว Psychological Thriller, Heist Film, Mind Game และ Danny Boyle Style: หนังปล้นสมองกลที่เล่นกับจิตวิทยา ความจำ และสัญชาตญาณมนุษย์ได้อย่างมีสไตล์และน่าตื่นเต้น
