Passengers (2016) – คู่โดยสารพันล้านไมล์ แคปซูลจำศีลชำรุด 90 ปีก่อนถึงจุดหมาย และบาปกำเนิดกลางอวกาศ สู่ภาพยนตร์ไซไฟ-โรแมนติกระดับบล็อกบัสเตอร์ของ มอร์เทน ทิลดัม, คริส แพรตต์ และ เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์
ในฐานะภาพยนตร์แนวไซไฟ-โรแมนติกเซอร์ไววัลฟอร์มยักษ์ (Sci-Fi Romantic Survival Blockbuster) Passengers (2016) หรือในชื่อไทย คู่โดยสารพันล้านไมล์ ผลงานการกำกับของ มอร์เทน ทิลดัม (Morten Tyldum จาก The Imitation Game) จากบทภาพยนตร์ดั้งเดิมในบัญชีแบล็กลิสต์ (The Black List) ของ จอน สไปทส์ (Jon Spaihts ผู้เขียนบท Dune) คือการพาผู้ชมออกเดินทางข้ามกาแล็กซีไปสำรวจความเปล่าเปลี่ยวขั้นสุดของมนุษย์ คำถามเชิงศีลธรรมเรื่องความเห็นแก่ตัว และปาฏิหาริย์แห่งความรักท่ามกลางความเวิ้งว้างของอวกาศ นำแสดงโดยสองแม่เหล็กแห่งฮอลลีวูด คริส แพรตต์ (Chris Pratt) และ เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (Jennifer Lawrence) ร่วมด้วย ไมเคิล ชีน (Michael Sheen) และ ลอว์เรนซ์ ฟิชเบิร์น (Laurence Fishburne)
เรื่องย่อ: แคปซูลตื่นก่อนเวลา ความเหงาเฉียดตาย สู่การตัดสินใจปลุกเพื่อนร่วมชะตากรรม
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นบนยานอวกาศสุดหรูหรานาม “อวาลอน” (Avalon) ซึ่งกำลังนำพาผู้โดยสาร 5,000 คน และลูกเรือ 258 ชีวิต เข้าสู่ภาวะจำศีลข้ามดวงดาวเพื่อมุ่งหน้าสู่อพาร์ตเมนต์และถิ่นฐานใหม่บนดาวเคราะห์ “โฮมสเตด ทู” (Homestead II) ด้วยระยะเวลาเดินทางยาวนานถึง 120 ปี
ทว่าหลังออกเดินทางไปได้เพียง 30 ปี ยานเกิดชนเข้ากับกลุ่มอุกกาบาตขนาดยักษ์ ส่งผลให้ระบบแคปซูลจำศีลของ จิม เพรสตัน (รับบทโดย คริส แพรตต์) วิศวกรช่างกลหนุ่ม เกิดความเสียหายและปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาเพียงลำพัง จิมพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อกลับเข้าสู่ภาวะจำศีลแต่ไม่สำเร็จ เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองตื่นก่อนกำหนดถึง 90 ปี และจะต้องแก่ตายอยู่บนยานลำนี้เพียงลำพัง ความเหงา ความโดดเดี่ยว และความสิ้นหวังตลอด 1 ปีเต็มเกือบผลักดันให้เขาตัดสินใจฆ่าตัวตาย โดยมีเพียง อาเธอร์ (รับบทโดย ไมเคิล ชีน) หุ่นยนต์แอนดรอยด์บาร์เทนเดอร์เป็นเพื่อนคุยคนเดียว
จนกระทั่งวันหนึ่ง จิมได้พบกับ ออโรร่า เลน (รับบทโดย เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์) นักเขียนสาวสวยที่ยังคงนอนหลับใหลอยู่ในแคปซูล จิมตกหลุมรักเธอผ่านการอ่านบันทึกผลงานและความคิดของเธอ หลังการต่อสู้กับมโนธรรมในใจอย่างหนัก จิมตัดสินใจทำสิ่งที่ไม่น่าให้อภัยด้วยการ “เจตนาปลุกออโรร่า” ให้ตื่นขึ้นมาอยู่เป็นเพื่อน โดยโกหกว่าแคปซูลของเธอชำรุดเช่นกัน ทั้งสองเริ่มตกหลุมรักและสร้างความผูกพันอันลึกซึ้งท่ามกลางห้วงอวกาศ ทว่าเมื่อความลับเรื่องการปลุกถูกเปิดเผย พร้อมกับระบบหลักของยานอวาลอนที่เริ่มล่มสลายลงทีละส่วน ทั้งคู่จึงต้องละทิ้งความโกรธแค้นเพื่อร่วมมือกันกอบกู้ชีวิตของทุกคนบนยาน
สุนทรียะแห่งสถาปัตยกรรมอวกาศ วิกฤตไร้แรงโน้มถ่วง และข้อถกเถียงเชิงศีลธรรม
Passengers (2016) โดดเด่นด้วยงานออกแบบงานสร้าง (Production Design) ของ กาย เฮนดริกซ์ ดิแอส ที่เนรมิตยานอวาลอนให้กลายเป็นโรงแรมลอยฟ้าระดับอัลตราลักชัวรี งานวิชวลเอฟเฟกต์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ โดยเฉพาะฉาก “สระว่ายน้ำไร้แรงโน้มถ่วง” ที่มวลน้ำมหาศาลลอยตัวเป็นทรงกลมขังตัวละครไว้ข้างใน กลายเป็นหนึ่งในฉากระทึกขวัญไซไฟที่แปลกใหม่และน่าจดจำที่สุด
ความยอดเยี่ยมสูงสุดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ การตั้งคำถามเชิงจริยธรรมที่ท้าทายผู้ชมว่า หากคุณต้องเผชิญกับความโดดเดี่ยวจนแทบเสียสติ คุณจะยอมทำลายชีวิตของอีกคนเพื่อเป็นเพื่อนร่วมทางหรือไม่ เคมีการแสดงของ คริส แพรตต์ และ เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ มีทั้งเสน่ห์ ความร้อนแรง และความเปราะบาง ดนตรีประกอบโดย โธมัส นิวแมน (Thomas Newman) ช่วยขับเน้นทั้งความโรแมนติก ละมุนตา และความเวิ้งว้างของอวกาศได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ทำไมถึงเป็นภาพยนตร์ที่คุณต้องไปเป็นพยานด้วยตัวเอง?
- เคมีหยุดโลกของสองซูเปอร์สตาร์: คริส แพรตต์ และ เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ ถ่ายทอดความโรแมนติกบนความโดดเดี่ยวได้อย่างตรึงใจ
- ฉากสระว่ายน้ำไร้แรงโน้มถ่วงระดับไอคอนิก: งานวิชวลเอฟเฟกต์ระดับชิงออสการ์ที่สร้างความตื่นตาและบีบหัวใจในคราวเดียว
- ประเด็นศีลธรรมสุดท้าทาย: ปม “บาปกำเนิด” ของการดึงคนอื่นมาร่วมชะตากรรมที่กระตุ้นให้ผู้ชมถกเถียงอย่างไม่รู้จบ
- งานออกแบบยานอวกาศสุดล้ำยุค: ความลงตัวระหว่างเทคโนโลยีโลกอนาคตและความหรูหราของสถาปัตยกรรมร่วมสมัย
- ผลงานขึ้นหิ้งสำหรับคอหนัง Sci-Fi, Romance, Survival, Drama, Visual Effects: ภาพยนตร์ไซไฟบันเทิงฟอร์มยักษ์ที่ครบรสทั้งความรัก ความตื่นเต้น และคุณค่าของการมีชีวิตอยู่
