C’mon C’mon (2021) – ลุงครับ’รัก’คืออะไร? ไมโครโฟนบันทึกเสียง โลกขาวดำ สายสัมพันธ์ลุงหลาน สู่ภาพยนตร์ดราม่าฟีลกู้ดฮีลใจระดับมาสเตอร์พีซของ ไมค์ มิลส์, วาคีน ฟีนิกซ์ และ วูดดี นอร์แมน
ในฐานะภาพยนตร์แนวดราม่าครอบครัวและก้าวพ้นวัยขาวดำร่วมสมัย (Contemporary Black-and-White Family Drama Masterpiece) จากค่ายคุณภาพ A24 C’mon C’mon (2021) หรือในชื่อไทย ลุงครับ’รัก’คืออะไร? ผลงานการเขียนบทและกำกับโดย ไมค์ มิลส์ (Mike Mills ผู้กำกับสายอบอุ่นลึกซึ้งจาก Beginners และ 20th Century Women) คือภาพยนตร์ชิ้นเอกที่พาผู้ชมไปสำรวจจิตวิเคราะห์ของมนุษย์ การรับฟังเสียงของคนรุ่นใหม่ และบาดแผลทางอารมณ์ในครอบครัว หนังฉีกภาพจำความเกรี้ยวกราดของ วาคีน ฟีนิกซ์ (Joaquin Phoenix เจ้าของรางวัลออสการ์จาก Joker) สู่บทบาทคุณลุงผู้อ่อนโยน ประกบคู่นักแสดงเด็กดาวรุ่งชาวอังกฤษ วูดดี นอร์แมน (Woody Norman) และ แกบี ฮอฟฟ์แมนน์ (Gaby Hoffmann)
เรื่องย่อ: นักข่าววิทยุผู้โดดเดี่ยว หลานชายช่างสงสัย สู่การเดินทางข้ามเมืองบันทึกเสียงหัวใจ
เรื่องราวติดตาม จอห์นนี (รับบทโดย วาคีน ฟีนิกซ์) นักข่าววิทยุสารคดีผู้ใช้ชีวิตโสดอย่างเงียบเหงา เขากำลังเดินทางข้ามสหรัฐอเมริกาเพื่อสัมภาษณ์เด็กและเยาวชนทั่วประเทศเกี่ยวกับมุมมอง ความกลัว ความฝัน และอนาคตของโลกใบนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับ วิฟ (รับบทโดย แกบี ฮอฟฟ์แมนน์) น้องสาวแท้ๆ ค่อนข้างห่างเหินนับตั้งแต่การจากไปของแม่
จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นเมื่อวิฟจำเป็นต้องเดินทางไปดูแลสามีที่มีอาการป่วยทางจิตกำเริบ เธอจึงขอร้องให้จอห์นนีช่วยดูแล เจสซี (รับบทโดย วูดดี นอร์แมน) หลานชายวัย 9 ขวบผู้มีนิสัยช่างสังเกต อ่อนไหว และมักแสดงพฤติกรรมแปลกๆ เพื่อรับมือกับความเครียดในครอบครัว จอห์นนีที่ไม่เคยมีประสบการณ์เลี้ยงเด็กมาก่อน ต้องรับหน้าที่ผู้ปกครองจำเป็นและพาเจสซีร่วมเดินทางไปทำงานกับเขา จากลอสแอนเจลิสสู่นิวยอร์กและนิวออร์ลีนส์
ตลอดการเดินทาง เจสซีได้เรียนรู้วิธีการใช้ไมโครโฟนและเครื่องบันทึกเสียงเพื่อเก็บรวบรวมเสียงของคลื่นทะเล เสียงผู้คน และเสียงลมหายใจของเมือง ขณะเดียวกัน คำถามที่ไร้เดียงสาแต่บาดลึกของเจสซีเกี่ยวกับความรัก ความตาย และความสัมพันธ์ ก็ค่อยๆ กระเทาะเปลือกความเหงาและความรู้สึกผิดในอดีตของจอห์นนี ทั้งสองต้องเรียนรู้ที่จะรับฟัง เข้าใจข้อบกพร่องของกันและกัน และโอบกอดความไม่สมบูรณ์แบบของการเติบโต
สุนทรียะแห่งภาพขาวดำ พลังของเสียง และการรับฟังโลกของเด็ก
C’mon C’mon (2021) โดดเด่นด้วยงานกำกับภาพขาวดำ (Monochrome Cinematography) อันวิจิตรบรรจงโดย ร็อบบี ไรอัน (Robbie Ryan) ที่ไม่ได้เน้นความหม่นหมอง แต่กลับขับเน้นความรู้สึกอบอุ่น นุ่มนวล และดึงให้คนดูจดจ่ออยู่กับสีหน้า แววตา และรายละเอียดเล็กๆ ของเมืองใหญ่ งานออกแบบเสียง (Sound Design) ถือเป็นหัวใจสำคัญของเรื่อง โดยใช้เสียงบรรยากาศรอบตัวสะท้อนสภาวะจิตใจของตัวละครได้อย่างละเมียดละไม
ความยอดเยี่ยมสูงสุดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ การแสดงที่สมจริงและเป็นธรรมชาติอย่างเหลือเชื่อ เคมีระหว่าง วาคีน ฟีนิกซ์ และ วูดดี นอร์แมน ดูราวกับเป็นลุงหลานกันจริงๆ การสอดแทรกบทสัมภาษณ์เด็กตัวจริงในชีวิตประจำวันเข้ากับเรื่องราวสมมติ ทำให้หนังเรื่องนี้มีความเป็นกึ่งสารคดีที่ทรงพลัง สะท้อนให้เห็นว่าในโลกที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย สิ่งที่เยาวชนต้องการมากที่สุดคือ “ผู้ใหญ่ที่พร้อมจะรับฟังพวกเขาอย่างแท้จริง”
ทำไมถึงเป็นภาพยนตร์ที่คุณต้องไปเป็นพยานด้วยตัวเอง?
- การพลิกบทบาทที่อบอุ่นที่สุดของ วาคีน ฟีนิกซ์: สลัดคราบตัวละครดำมืด สู่บทบาทคุณลุงใจดีที่พร้อมเรียนรู้และเข้าใจหลานชาย
- การแสดงระดับแจ้งเกิดของ วูดดี นอร์แมน: ถ่ายทอดมิติเด็กที่มีทั้งความฉลาด ความเปราะบาง และคว้ารางวัลบาฟตาในวัยเยาว์
- งานภาพขาวดำสุดคลาสสิกของค่าย A24: ภาพเมืองนิวยอร์กและลอสแอนเจลิสที่งดงาม ละมุนตา และเปี่ยมด้วยสไตล์
- พลังแห่งการรับฟัง (The Power of Listening): หนังที่ย้ำเตือนให้เราหยุดฟังเสียงของเด็กๆ และคนรอบข้างด้วยหัวใจ
- ผลงานขึ้นหิ้งสำหรับคอหนัง Drama, Family, Coming-of-Age, Feel-Good, Indie, A24 Films: ภาพยนตร์ฮีลใจที่บริสุทธิ์ อ่อนโยน และมอบอ้อมกอดอันอบอุ่นให้กับผู้ชมทุกคน
