Hear Me (2009) – สื่อรัก.. ภาษากาย ภาษาใบ้ที่ไร้เสียง หัวใจที่เต้นตรงกัน สู่ภาพยนตร์โรแมนติก-ดราม่าไต้หวันสุดอบอุ่นหัวใจที่งดงามและกินใจที่สุดของ เอ็ดเวิร์ด เจิ้ง, เผิงอวี๋เยี่ยน และ เฉินอี้หาน
ในฐานะภาพยนตร์แนวโรแมนติก-ดราม่าฟีลกู้ดระดับมาสเตอร์พีซแห่งวงการภาพยนตร์ไต้หวัน (Iconic Taiwanese Romance Masterpiece) Hear Me (2009) หรือในชื่อไทย สื่อรัก.. ภาษากาย ผลงานการกำกับและเขียนบทโดย เฟิ่นเฟิ่น เจิ้ง (Cheng Fen-fen) อำนวยการสร้างโดย เป๊กกี้ เจียว (Peggy Chiao) คือผลงานชิ้นเอกที่สร้างขึ้นเพื่อต้อนรับมหกรรมกีฬาคนหูหนวกโลก (Deaflympics 2009) ณ กรุงไทเป หนังนำเสนอพลังของความรัก ความฝัน และสายใยครอบครัว ผ่านภาษามือและบทสนทนาอันแสนเงียบงันแต่ก้องกังวานในความรู้สึก นำแสดงโดยสามนักแสดงแถวหน้า เผิงอวี๋เยี่ยน (Eddie Peng), เฉินอี้หาน (Ivy Chen) และ เฉินเหยียนซี (Michelle Chen)
เรื่องย่อ: กล่องข้าวเดลิเวอรี่ สระว่ายน้ำคนหูหนวก สู่ความเข้าใจผิดแสนบริสุทธิ์
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อ เทียนคว่อ (รับบทโดย เผิงอวี๋เยี่ยน) ชายหนุ่มจิตใจดีและร่าเริง ผู้ช่วยพ่อแม่ส่งข้าวกล่องจากร้านอาหารของครอบครัว วันหนึ่งเขาได้รับหน้าที่ไปส่งข้าวกล่องที่ศูนย์ฝึกกีฬาว่ายน้ำคนหูหนวก ที่นั่นเขาได้พบกับ ย่างย่าง (รับบทโดย เฉินอี้หาน) หญิงสาวผู้มุ่งมั่นที่กำลังยืนสื่อสารด้วยภาษามือเพื่อให้กำลังใจ เสี่ยวเผิง (รับบทโดย เฉินเหยียนซี) พี่สาวผู้มีความบกพร่องทางการได้ยินและกำลังฝึกซ้อมอย่างหนักเพื่อเป้าหมายเหรียญทองในการแข่งขันเดฟลิมปิก
ความกระตือรือร้นและความเสียสละของย่างย่างที่ทำงานพาร์ตไทม์สารพัดเพื่อหาเงินมาสนับสนุนความฝันของพี่สาว ทำให้เทียนคว่อตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น ด้วยความที่เห็นเธอสื่อสารด้วยภาษามือกับพี่สาว เทียนคว่อซึ่งเรียนรู้ภาษามือมาจึงใช้ภาษามือสื่อสารกับย่างย่าง และเข้าใจไปเองว่าเธอเป็นคนหูหนวกเช่นเดียวกัน ขณะเดียวกันย่างย่างก็เข้าใจว่าเทียนคว่อเป็นคนหูหนวกด้วยเช่นกัน
ความสัมพันธ์ของทั้งสองค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างอบอุ่นผ่านการขี่มอเตอร์ไซค์รับส่ง การกินข้าวกล่องริมทาง และการแบ่งปันรอยยิ้มผ่านการขยับนิ้วมือ ทว่าความตึงเครียดก็เกิดขึ้นเมื่อเสี่ยวเผิงประสบอุบัติเหตุไฟไหม้จนส่งผลกระทบต่อปอดและสมรรถภาพการว่ายน้ำ ทำให้ย่างย่างรู้สึกผิดว่าตนเองมัวแต่ไปใช้เวลากับเทียนคว่อจนละเลยพี่สาว เธอจึงพยายามเว้นระยะห่างจากเขา เทียนคว่อไม่ยอมแพ้และพยายามพิสูจน์ความจริงใจโดยพาเธอไปพบพ่อแม่ นำไปสู่การเผชิญหน้าและฉากเฉลยความจริงสุดซึ้งที่เปลี่ยนความเข้าใจผิดให้กลายเป็นบทพิสูจน์รักแท้ที่ไร้กำแพงขวางกั้น
สุนทรียะแห่งความเงียบ จังหวะภาษามือ และเสน่ห์สไตล์ไต้หวันเรโทร
Hear Me (2009) โดดเด่นด้วยการใช้ “ความเงียบ” (Silence) เป็นเครื่องมือหลักในการเล่าเรื่อง ตลอดทั้งเรื่อง ผู้ชมจะได้สัมผัสกับฉากไร้เสียงพูดที่มีเพียงเสียงขยับมือ ลมหายใจ และซาวด์เอฟเฟกต์บรรยากาศรอบตัว ซึ่งช่วยดึงสมาธิของคนดูให้จดจ่ออยู่กับสายตาและสีหน้าของตัวละครอย่างใกล้ชิด งานภาพใช้โทนสีธรรมชาติที่สว่างสดใส สบายตา และสะท้อนภาพลักษณ์ของไทเปได้อย่างมีเสน่ห์
ความยอดเยี่ยมสูงสุดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ เคมีอันเป็นธรรมชาติอย่างเหลือเชื่อระหว่าง เผิงอวี๋เยี่ยน และ เฉินอี้หาน การแสดงภาษามือที่รวดเร็ว ลื่นไหล และเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ทำให้การสื่อสารโดยไม่ใช้เสียงกลับดูมีพลังยิ่งกว่าคำพูดใดๆ ขณะที่มิติด้านดราม่าครอบครัวระหว่าง ย่างย่าง และ เสี่ยวเผิง ก็ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างสะเทือนอารมณ์ สะท้อนถึงภาระ ความกดดัน และความรักอันบริสุทธิ์ของพี่น้อง หนังจบลงด้วยจุดหักมุมที่เรียบง่ายแต่งดงามและสร้างรอยยิ้มทั้งน้ำตาให้กับผู้ชม
ทำไมถึงเป็นภาพยนตร์ที่คุณต้องไปเป็นพยานด้วยตัวเอง?
- ภาพยนตร์รักภาษามือระดับขึ้นหิ้งของเอเชีย: ผลงานโรแมนติกที่ใช้ภาษามือสื่อสารเกือบตลอดเรื่องแต่ตรึงอารมณ์คนดูได้อยู่หมัด
- เคมีสุดน่ารักของ เผิงอวี๋เยี่ยน และ เฉินอี้หาน: การปะทะบทบาทด้วยภาษากายและแววตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์และความสดใส
- บทบาทแจ้งเกิดของ เฉินเหยียนซี: การแสดงเป็นนักกีฬาว่ายน้ำหูหนวกที่ส่งให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลม้าทองคำ (Golden Horse Awards)
- มิติความรักและสายใยพี่น้องที่ซาบซึ้ง: ไม่เพียงแค่ความรักของหนุ่มสาว แต่ยังสะท้อนถึงการเสียสละเพื่อครอบครัวอย่างลึกซึ้ง
- ผลงานขึ้นหิ้งสำหรับคอหนัง Romance, Drama, Feel-Good, Coming-of-Age, Taiwanese Cinema: หนังรักน้ำดีที่พิสูจน์ว่าความรักไม่จำเป็นต้องได้ยินด้วยหู แต่สัมผัสได้ด้วยหัวใจ
