Shortcomings (2023): บันทึกรักฉบับชำรุดของคนรักหนัง และการสำรวจตัวตนอย่างซื่อตรงผ่านสายตาเอเชียน-อเมริกัน
ในปี 2023 วงการภาพยนตร์อินดี้ฝั่งอเมริกาได้ต้อนรับผลงานกำกับภาพยนตร์ขนาดยาวครั้งแรกของนักแสดงหนุ่มชื่อดัง Randall Park (ผู้คุ้นตาจาก Fresh Off the Boat และ Ant-Man and the Wasp) ใน “Shortcomings” หรือชื่อไทยสุดลึกซึ้ง “หัวใจชำรุดมนุษย์โรงหนัง” ซึ่งดัดแปลงมาจากหนังสือการ์ตูนกราฟิกโนเวลยอดนิยมของ Adrian Tomine ในฐานะนักวิจารณ์ภาพยนตร์อาวุโส ผมขอจำกัดความเรื่องนี้ว่าเป็น “A Sharply Witty, Brutally Honest, and Refreshingly Cynical Modern Romance” หนังเรื่องนี้หลีกเลี่ยงการนำเสนอภาพชาวเอเชียในอเมริกาแบบอุดมคติหรือโรแมนติกเกินจริง แต่กล้าที่จะตีแผ่ความเห็นแก่ตัว ปมด้อย และความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ (Toxic Relationship) ของคนรุ่นใหม่ออกมาได้อย่างเจ็บแสบและเปี่ยมด้วยอารมณ์ขัน นี่คือ Deep Recommendation สำหรับคอภาพยนตร์แนวสนทนาชิงไหวชิงพริบ (Dialogue-driven) สไตล์งานของ Woody Allen หรือซีรีส์ Fleabag และคนที่รักการดูภาพยนตร์เป็นชีวิตจิตใจ
เรื่องย่อฉบับเข้มข้น: เมื่อชีวิตจริงไม่ได้มีตอนจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งเหมือนในโรงภาพยนตร์
เรื่องราวติดตามชีวิตของ “เบน ทานากะ” (รับบทโดย จัสติน เอช. มิน) ชายหนุ่มอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นผู้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการโรงภาพยนตร์ศิลปะ (Art-House Cinema) ขนาดเล็กในย่านเบย์แอเรีย เบนเป็นคนหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยรสนิยมวิไลในเรื่องภาพยนตร์ เขารักหนังคลาสสิกและเกลียดชังหนังบล็อกบัสเตอร์ฮอลลีวูดเข้าไส้ ทว่าในชีวิตจริงเขากลับเป็นคนที่มองโลกในแง่ร้าย ปากคอเราะร้าย และมีพฤติกรรมผลักไสคนรอบข้างโดยไม่รู้ตัว
ความสัมพันธ์ของเขากับแฟนสาว “มิโกะ คิม” (รับบทโดย แอลลี่ มะกิ) เริ่มมาถึงทางตันเนื่องจากความเฉยชาและปมในใจของเบน จนกระทั่งมิโกะตัดสินใจย้ายไปฝึกงานที่นิวยอร์กเป็นเวลา 3 เดือน ซึ่งนั่นทำให้เบนมองว่าเป็นโอกาสในการ “ทดลองใช้ชีวิตโสด” และออกตามหาผู้หญิงในสเปกที่เขาปรารถนา โดยมี “อลิซ” (รับบทโดย เชอร์ลี่ โคล่า) เพื่อนสนิทสาวแนวเควียร์คอยเป็นที่ปรึกษาและร่วมหัวจมท้าย ทว่ายิ่งเบนพยายามไขว่คว้าความสัมพันธ์ใหม่ๆ และเดินทางตามมิโกะไปที่นิวยอร์ก เขากลับยิ่งต้องเผชิญหน้ากับ “ข้อบกพร่อง” (Shortcomings) ครั้งใหญ่ในจิตใจของตัวเอง และพบว่าโลกความจริงไม่มีบทหนังคอยช่วยคลี่คลายปมให้เหมือนในโรงภาพยนตร์ที่เขาดูแล
ทำไม Shortcomings (2023) ถึงเป็นภาพยนตร์ดรามา-คอเมดี้ที่คนรุ่นใหม่ควรดู?
- การสร้างตัวเอกที่เป็นมนุษย์สีเทาจัด (The Anti-Hero We Love to Hate): สิ่งที่กล้าหาญมากของหนังเรื่องนี้คือการทำให้ “เบน” เป็นตัวละครที่มีพฤติกรรมน่าหงุดหงิด เห็นแก่ตัว และชอบตัดสินคนอื่น แต่ในขณะเดียวกัน คนดูกลับปฏิเสธไม่ได้ว่าความกลัว ความล้มเหลว และความไม่มั่นใจในตัวเองของเบน คือกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนเศษเสี้ยวความจริงของมนุษย์เราทุกคน
- มุกตลกจิกกัดป็อปคัลเจอร์และแวดวงคนรักหนัง: เนื่องจากตัวเอกเป็นมนุษย์โรงหนัง บทภาพยนตร์จึงสอดแทรกมุกตลกประชดประชัน วิจารณ์ภาพยนตร์กระแสหลัก ภาพยนตร์เทศกาล ไปจนถึงการล้อเลียนความพยายามสร้างความหลากหลายทางชาติพันธุ์ (Diversity) ของฮอลลีวูดได้อย่างคมคายและถูกใจคนชอบดูหนังอย่างแน่นอน
- มุมมองใหม่วัฒนธรรมเอเชียน-อเมริกัน ยุคปัจจุบัน: หนังไม่ได้พูดถึงเรื่องปมการเหยียดเชื้อชาติแบบตรงๆ เหมือนหนังยุคก่อน แต่เลือกแสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิต ความคิด ปัญหาเรื่องความรัก ค่านิยม และมิตรภาพของกลุ่มคนหนุ่มสาวเชื้อสายเอเชียในฐานะ “คนธรรมดา” คนหนึ่งในสังคมเมืองใหญ่ได้อย่างเป็นธรรมชาติและสมจริง
“หัวใจชำรุดมนุษย์โรงหนัง บอกเราว่า… เราอาจจะวิจารณ์ภาพยนตร์ข้อบกพร่องของภาพยนตร์เรื่องอื่นได้เป็นร้อยเป็นพันเรื่อง และเราอาจจะรู้วิธีจัดวางองค์ประกอบให้บทหนังออกมาสมบูรณ์แบบ ทว่าในชีวิตจริงที่ไม่มีสคริปต์ล่วงหน้า สิ่งเดียวที่จะช่วยเยียวยาหัวใจที่ชำรุดได้ คือการยอมรับข้อบกพร่องของตัวเองและกล้าที่จะก้าวเดินต่อในโลกความเป็นจริง”
