Sick of Myself (2022) – ซิค ออฟ มายเซลฟ์ มหากาพย์ความหิวแสงสุดวิปริต เมื่อความกระหายสปอตไลต์ผลักดันให้หญิงสาวทำลายตัวเองจนเสียโฉม
ในฐานะภาพยนตร์แนวแบล็กคอเมดี้-บอดี้ฮอร์เรอร์เสียดสีสังคมยุคโซเชียลมีเดียระดับปรากฏการณ์ (Iconic Dark Comedy & Body Horror Satire Masterpiece) Sick of Myself (2022) หรือในชื่อไทย ซิค ออฟ มายเซลฟ์ ผลงานการเขียนบทและกำกับของ คริสตอฟเฟอร์ บอร์กลี (Kristoffer Borgli) จากทีมผู้สร้าง The Worst Person in the World คือภาพยนตร์ชิ้นเอกที่ได้รับเลือกเข้าฉายในสาย Un Certain Regard เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ หนังพาผู้ชมไปสำรวจภาวะความหลงตัวเอง (Narcissism) ความอิจฉาริษยา และวัฒนธรรมการเรียกร้องความสนใจ ผ่านชีวิตของ ซิกเนอ (Signe รับบทโดย คริสติน คูยาท ธอร์ป) หญิงสาวบาริสต้าธรรมดาที่ทนเห็นแฟนหนุ่มศิลปินขโมยซีนไม่ได้ จนตัดสินใจยอมกลืนยาอันตรายเพื่อให้ร่างกายเน่าเปื่อย เพียงเพื่อแลกกับความสงสารและสายตาของคนทั้งโลก
เรื่องย่อ: สงครามอีโก้ของคู่รักท็อกซิก สู่การวางยาตัวเองเพื่อแย่งชิงความสนใจ
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้น ณ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ ซิกเนอ หญิงสาวพนักงานร้านกาแฟ และ โธมัส (Thomas รับบทโดย ไอริก เซแธร์) แฟนหนุ่มผู้กำลังสร้างชื่อเสียงในฐานะศิลปินประติมากรรมจากเฟอร์นิเจอร์ที่แอบขโมยมา ทั้งคู่มีความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ (Toxic Relationship) และแข่งขันกันแย่งชิงการเป็นจุดสนใจอยู่ตลอดเวลา เมื่อชื่อเสียงของโธมัสเริ่มพุ่งทะยานจนได้รับเชิญไปออกสื่อและมีนิทรรศการเดี่ยว ซิกเนอกลับรู้สึกว่าตัวเองกำลังกลายเป็นเพียงเงาและถูกละเลยจากคนรอบข้าง
ความกระหายแสงผลักดันให้ซิกเนอเริ่มโกหกเพื่อเรียกร้องความสนใจ ตั้งแต่แกล้งทำเป็นแพ้อาหารกลางโต๊ะอาหารค่ำฉลองความสำเร็จของแฟน ไปจนกระทั่งเธอได้พบข่าวเกี่ยวกับ “ลิเดกซอล” (Lidexol) ยาต้านความวิตกกังวลผิดกฎหมายจากรัสเซียที่มีผลข้างเคียงรุนแรง ทำให้เกิดโรคผิวหนังอักเสบอย่างหนัก ซิกเนอจึงตัดสินใจสั่งซื้อยาตัวนี้มากินอย่างต่อเนื่องโดยจงใจ เพื่อให้ผิวหน้าและร่างกายของเธอพุพอง เน่าเปื่อย และเสียโฉม
เมื่อเธอป่วยหนักจนต้องเข้าโรงพยาบาล แผนการของซิกเนอกลับได้ผลเกินคาด โธมัสต้องหันมาดูแลเธอ สื่อมวลชนและสำนักข่าวระดับชาติพากันลงข่าวหน้าหนึ่งเพื่อตีแผ่เรื่องราวของเธอ ซ้ำร้ายเอเจนซีโมเดลลิ่งยังดึงตัวเธอไปเป็นนางแบบภายใต้คอนเซปต์ “ความงามที่ไม่สมบูรณ์แบบ” ทว่ายิ่งชื่อเสียงและความสนใจถาโถมเข้ามามากเท่าใด สภาพร่างกายของซิกเนอก็ยิ่งพังทลายลงอย่างไม่อาจกู้กลับ นำไปสู่บทสรุปอันชวนสะอิดสะเอียน ตลกร้าย และสะท้อนความว่างเปล่าของการมีตัวตนได้อย่างเจ็บปวด
การชำแหละความหลงตัวเองอย่างเจ็บแสบและวิชวลบอดี้ฮอร์เรอร์สุดช็อก
Sick of Myself (2022) โดดเด่นด้วยการสร้างบรรยากาศตลกร้ายที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกกระอักกระอ่วน (Cringe Comedy) ผสมผสานเข้ากับงานแต่งหน้าเอฟเฟกต์แนวบอดี้ฮอร์เรอร์ที่สมจริงและชวนขนลุก ผู้กำกับ คริสตอฟเฟอร์ บอร์กลี สลับการเล่าเรื่องระหว่างเหตุการณ์จริงและฉากมโนภาพเพ้อฝันของซิกเนอ (Delusional Fantasies) ที่จินตนาการถึงงานศพของตนเองที่เต็มไปด้วยผู้คนร่ำไห้และยกย่องเธออย่างออกนอกหน้า เพื่อสะท้อนให้เห็นถึงระดับความป่วยไข้ทางจิตที่หยั่งรากลึก
ความยอดเยี่ยมที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ การแสดงแบบทุ่มสุดตัวของ คริสติน คูยาท ธอร์ป ที่ถ่ายทอดความไร้ยางอาย ความสิ้นหวัง และเสน่ห์อันน่ารังเกียจของตัวละครซิกเนอออกมาได้อย่างไร้ที่ติ หนังไม่ได้พยายามทำให้คนดูเอาใจช่วยหรือเห็นใจ แต่ทำหน้าที่เป็นกระจกบานใหญ่ที่ส่องสะท้อนยุคสมัยที่ผู้คนยินดีแลกความเจ็บปวด ความน่าเวทนา และศักดิ์ศรีของตนเอง เพียงเพื่อแลกกับยอดไลก์และการยอมรับจากคนแปลกหน้าบนโลกออนไลน์
ทำไมถึงเป็นภาพยนตร์ที่คุณต้องไปเป็นพยานด้วยตัวเอง?
- การแสดงระดับปรากฏการณ์ของ คริสติน คูยาท ธอร์ป: การสวมบทบาทหญิงหิวแสงที่กล้าทำลายตัวเองเพื่อแลกกับความสนใจได้อย่างน่าขนลุกและตราตรึง
- บทภาพยนตร์ตลกร้ายเสียดสีวัฒนธรรม Victimhood ที่เฉียบคมที่สุดเรื่องหนึ่ง: การจิกกัดพฤติกรรมเรียกร้องความสนใจและการสร้างภาพความเห็นอกเห็นใจในสังคมสมัยใหม่อย่างแสบสันต์
- งานสเปเชียลเอฟเฟกต์และเมคอัพบอดี้ฮอร์เรอร์สุดสมจริง: ถ่ายทอดความเสื่อมสลายของร่างกายที่น่าสะพรึงกลัวและชวนอึดอัดไปพร้อมๆ กัน
- ผลงานขึ้นหิ้งสำหรับคอหนัง Dark Comedy, Satire, Body Horror และ Art-house: หนังนอร์เวย์รางวัลคานส์ที่ท้าทายศีลธรรม ความรู้สึก และตั้งคำถามต่อจิตใจมนุษย์ได้อย่างลุ่มลึก
