Nymphomaniac: Vol. I (2013) – ผู้หญิงร้อนสวาท ปฐมบท สำรวจความปรารถนาและตราบาปในใจ ผ่านบันทึกความทรงจำของหญิงผู้ยอมรับว่าตนเองคือ “นิมโฟมาเนียก”
ในฐานะภาพยนตร์แนวดราม่า-จิตวิทยาเรตหนักระดับสร้างข้อถกเถียงของวงการภาพยนตร์โลก (Iconic Controversial Erotic-Psychological Drama Masterpiece) Nymphomaniac: Vol. I (2013) หรือในชื่อไทย ผู้หญิงร้อนสวาท ปฐมบท ผลงานการเขียนบทและกำกับของคนทำหนังสายขบถ ลาร์ส ฟอน ทรีเยร์ (Lars von Trier) คือบทแรกของมหากาพย์การชำแหละความต้องการทางเพศ ภาวะเสพติดความใคร่ และจิตวิญญาณของมนุษย์อย่างตรงไปตรงมา ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวผ่านบทสนทนาระหว่าง โจ (Joe รับบทโดย ชาร์ล็อตต์ เกนส์บูร์ก) หญิงสาวผู้บอบช้ำที่ถูกทำร้ายในตรอกมืด และ เซลิกแมน (Seligman รับบทโดย สเตลลาน สการ์สการ์ด) ชายโสดสูงวัยผู้เปี่ยมด้วยความรู้และเมตตา ซึ่งรับเธอมาดูแลและรับฟังบันทึกชีวิตตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยผู้ใหญ่ของเธอ
เรื่องย่อ: บทสนทนาในห้องพักซอมซ่อ สู่การย้อนรอยความทรงจำแห่งตัณหา
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในคืนฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ เซลิกแมน ชายวัยกลางคนผู้รักความสงบ พบ โจ นอนสลบไสลและเต็มไปด้วยบาดแผลในตรอกซอยหลังบ้าน เขาจึงพาเธอกลับมารักษาตัวที่ห้องพัก เมื่อโจฟื้นขึ้นมา เธอกลับประกาศกร้าวว่าตนเองไม่ใช่เหยื่อ แต่เป็น “คนเลวทราม” จากพฤติกรรมเสพติดเซ็กซ์ที่ไม่สามารถควบคุมได้ เซลิกแมนจึงเชื้อเชิญให้เธอเล่าเรื่องราวชีวิตตั้งแต่เริ่มต้น เพื่อพิสูจน์ว่าความต้องการทางกายของเธอนั้นเป็นความชั่วร้ายจริงหรือไม่
เรื่องราวถูกแบ่งออกเป็นบทย่อยๆ ถ่ายทอดชีวิตของโจในวัยสาว (รับบทโดย สเตซี่ มาร์ติน) ตั้งแต่การค้นพบความรู้สึกทางเพศในวัยเด็ก การแข่งขันเดิมพันเรื่องคู่นอนกับเพื่อนสนิทบนขบวนรถไฟ ไปจนถึงความสัมพันธ์อันซับซ้อนกับ เจโรม (Jérôme รับบทโดย ไชอา ลาบัฟ) ชายหนุ่มคนแรกที่เธอมีความสัมพันธ์ด้วยแต่ไม่อาจสัมผัสถึงความรักโรแมนติกได้ ตลอดการเล่าเรื่อง เซลิกแมนได้ใช้มุมมองทางวิชาการ ปรัชญา ศิลปะ ดนตรี และแม้กระทั่งศาสตร์แห่งการตกปลา (Fly Fishing) มาเปรียบเทียบและวิเคราะห์พฤติกรรมของเธอ ทว่ายิ่งชีวิตของโจก้าวหน้าไปเท่าใด ความสุขสมทางกายกลับเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่า ชาด้าน และการสูญเสียการควบคุมทางความรู้สึก
ภาษาภาพยนตร์สุดขบถและการเปรียบเปรยเชิงปรัชญาอันลุ่มลึก
Nymphomaniac: Vol. I (2013) โดดเด่นด้วยการเล่าเรื่องที่มีโครงสร้างแบบวรรณกรรม (Literary-style Chapter Structure) ผสมผสานเทคนิคภาพยนตร์หลากหลายรูปแบบ ทั้งการใช้ภาพขาวดำ กราฟิกตัวเลข ลำดับฟีโบนัชชี และฟุตเทจสารคดี เพื่อสะท้อนความคิดเชิงปรัชญาของเซลิกแมนที่นำมาหักล้างหรืออธิบายตัณหาของโจได้อย่างน่าทึ่ง ผู้กำกับ ลาร์ส ฟอน ทรีเยร์ นำเสนอฉากเชิงสังวาสด้วยความดิบ ชัดเจน และปราศจากการประดิดประดอย เพื่อขับเน้นแก่นแท้ของธรรมชาติมนุษย์
ความยอดเยี่ยมของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ การแสดงเปิดตัวที่กล้าหาญและไร้ความกลัวของ สเตซี่ มาร์ติน ที่ถ่ายทอดความไร้เดียงสาที่ค่อยๆ ถูกกลืนกินด้วยความหมกมุ่นได้อย่างสมจริง ปะทะกับความสุขุมนุ่มลึกของ สเตลลาน สการ์สการ์ด นอกจากนี้ ยังมีฉากขโมยซีนระดับตำนานของ อูมา เธอร์แมน ในบทบาท ม Mrs. H ภรรยาผู้ถูกสามีนอกใจที่มาเผชิญหน้ากับโจ ซึ่งกลายเป็นการแสดงที่ทั้งตลกร้าย บีบคั้น และเจ็บปวดอย่างที่สุด หนังไม่ได้มุ่งเน้นการกระตุ้นอารมณ์ใคร่ แต่ใช้เซ็กซ์เป็นเครื่องมือสะท้อนความเปลี่ยวเหงาและบาดแผลทางจิตใจของมนุษย์
ทำไมถึงเป็นภาพยนตร์ที่คุณต้องไปเป็นพยานด้วยตัวเอง?
- ผลงานกำกับอันเป็นเอกลักษณ์ของ ลาร์ส ฟอน ทรีเยร์: การเล่าเรื่องที่ท้าทายขนบศีลธรรมและเปิดเปลือยธาตุแท้ของกิเลสและความรู้สึกมนุษย์แบบไร้การประนีประนอม
- การแสดงอันกล้าหาญของ สเตซี่ มาร์ติน และ ชาร์ล็อตต์ เกนส์บูร์ก: การสวมบทบาทหญิงสาวผู้ติดอยู่ในวังวนความใคร่ได้อย่างลึกซึ้ง ทรงพลัง และเปี่ยมด้วยมิติอารมณ์
- ฉากปรากฏตัวสุดยอดเยี่ยมของ อูมา เธอร์แมน (Mrs. H): การแสดงฉากเผชิญหน้าความยาวสิบนาทีที่เฉียบคม บีบคั้น และเต็มไปด้วยอารมณ์ตลกร้ายที่ยากจะลืมเลือน
- การผสมผสานศาสตร์ปรัชญา ศิลปะ และดนตรีเข้ากับเรื่องเล่า: การเปรียบเปรยพฤติกรรมมนุษย์ผ่านบทกวี ดนตรีบาโรก และการตกปลาได้อย่างแยบคาย
- ภาพยนตร์ขึ้นหิ้งสำหรับคอหนัง Drama, Psychology, Art-House, Indie: ประสบการณ์รับชมที่ท้าทายความคิด การตั้งคำถาม และกระตุ้นการตีความทางศีลธรรมอย่างลึกซึ้ง
